چاقی یک اختلال مزمن با عوارض متعدد متابولیک ، فیزیکی و مشکلات روحی روانی است و یک فاکتور عمده برای بروز دیابت نوع ۲ می باشد . با کنترل چاقی و اضافه وزن از بروز و پیشرفت دیابت میتوان جلوگیری کرد. عمده بیماران دیابت نوع ۲ یا چاق هستند یا اضافه وزن دارند .اگر حتی ۳ تا ۷ درصد وزن کاهش یابد کنترل قند بهتر شده حوادث قلبی عروقی کاهش می یابد و با کاهش وزن بیش از ۱۰ درصد اثرات بهتری داشته و حتی ممکن است دیابت فروکش کند و اثرات مثبتی روی حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر در درازمدت داشته باشد.
درمان اولیه چاقی و اضافه وزن تغییر در سبک زندگی ، تغذیه مناسب با محدودیت کالر ی مصرفی ی می باشد و درصورت عدم پاسخ مناسب علاوه بر آنها نیاز به مصرف داروی و حتی جراحی چاقی (metabolic surgery ) است. جهت کنترل وزن علاوه ب ر مصرف غذاهای سالم و محدودیت کالری افزایش فعالیت قیزیکی و ورزش به میزان ۳۰۰ – ۲۰۰ دقیقه در هفته توصیه می شود . کاهش کالری مصرفی ۷۵۰ – ۵۰۰ کیلوکالری در روز لازم است بطور متوسط کالری مصرفی روزانه برای خانمها ۱۵۰۰ – ۱۲۰۰ کیلوکالری در روز و برای آقایان ۱۸۰۰ – ۱۵۰۰ کیلو کالری در روز بسته به وزن اولیه و فعالیت فرد توصیه می شود تا کاهش وزن لازم ن ایجاد شود . حفظ وزن نیازمند آموزش و مراقبت مستمر دارد چراکه سهل انگاری و عدم مراقبت سبب عود چاقی و اضافه وزن می شود . در افراد دیابتی پزشک باید به نوع داورهای مصرفی برای کنترل قندخون توجه داشته باشند چراکه بعضی از داروهای کنترل قند خون سبب افزایش وزن می شوند مثل سولفونیل اوره های ) گلی بن گلامید ، گلی کلازید ( مگلی تینیدها ) رپاگلی نید (تیازولیدین دیونها ) گلوتازون ( و انسولین ها. بعضی داروهای ضد دیابت اثری روی وزن ندارند به عبارتی خنثی هستند مثل مهارکننده دی پپتیدیل پپتیداز ۴ (سیتاگلیپتین و لیناگلیپتین ( دوپامین اگو نیستها مثل برموکریتین مهارکننده های آنزیم الفا+ گلیکلوزیداز مثل آکاربوز بعضی داروهای ضد دیابت علاوه بر کنترل قند خون سبب کاهش وزن نیز می شوند مثل اگونیست glucagonike peptide1 ای،ن دارو لیراگلوتاید (Melitide ) در بازار دارویی ما موجود است یا متفورمین ، مهارکننده های گلوکز سدیم ترانسپورتر ۲ مثل امپاگلی فلوزین و دپاگلی فلوزین که در دسترس و بازار دارویی ما وجود دارد.
